پشت این پنجره چشمی ست به در خشکیده

آن نـگـــاهـــی که به در بود دگـــــــــر خشکیده

***

شوق از حــلقـــه ی گـیـســـوی نگـــار افتـــاده

شــــور در حـنـجــــره ی مـــرغ سحـر خشکیده

***

آن گـــــل ِ قـــــــــاصــــــدک ِ آمـــــــــده از راه دراز

که ز احـــســــــاس تـو مـی داد خبر خشکیده

***

رود مــی رفـــت به دریــــا بــرسد ، امـــا حـیـف

چـــنـــد روزی ست کـه در راه سفــر خشکیده

***

جـــــای این جنگـل خشکیده ی بی آب و علف

کــــاش مـی شـد که ببینیم تـــبـــر خـشـکیده

 

http://manebito.blogfa.com/