دكتر امير رضواني


پروفسور رضوانی  در سال 1325 خورشیدی در بیدگل - کوچه پارسا - دیده به جهان گشود. او فرزند روان شاد استاد نعمت الله رضوانی و بانو عادله فرزانگان است. او دانش اموزی خود را در دبستان صباحی بیدگلی شروع کرد. سپس در دبستان شاه تهران و دبیرستان امیرکبیر و دبیرستان دارالفنون درس خود را ادامه داد. در دانشکده علوم  دانشگاه تهران، ، لیسانس و فوق لیسانس در زیست شناسی و روش تدریس زیست شناسی را فرا گرفت و فوق لیسانس فیزیولوژی را از دانشگاه مرکزی میسوری و دکترا ی علوم اعصاب PHD را از دانشگاه ایلینوی و فوق دکترا را از دانشگاه کارولینای شمالی گرفت.

با تشكر از مهندس مسعود فرزانگان

مراتب در دانشگاه ( مدعو /عضو هیأت علمی/مربی/ استادیار/دانشیار/استاد)


بسیاری از افراد علاقه مند هستند که در مورد مرتبه علمی و استخدامی مدرسین دانشگاه و اعضای هیأت علمی اطلاع بیشتری داشته باشند. این نوشته ی کوتاه به اختصار مراتب علمی و استخدامی کسانی را که در دانشگاه ها تدریس می کنند، بیان می کند.

کسانی که در دانشگاه تدریس می کنند از حیث رابطه استخدامی با دانشگاه محل تدریس به دو گروه

«مدعو»

و «عضو هیأت علمی»

تقسیم می ­شوند.

مدرسین مدعو به موجب قرارداد حق التدریس در دانشگاه مورد نظر تدریس می کنند. مدرسین مدعو ممکن است در دانشگاه دیگری عضو هیأت علمی باشند ولی در دانشگاه مورد نظر به صورت حق التدریسی به امر تعلیم اشتغال داشته باشند. بسیاری از مدرسین مدعو، در هیچ دانشگاهی عضو هیأت علمی نیستند و فعالیت آنها در دانشگاه صرفا به صورت حق التدریسی انجام می شود.

«عضو هیأت علمی» دانشگاه به کسانی اطلاق می­شود که به موجب قرارداد پیمانی، رسمی آزمایشی یا رسمی قطعی در دانشگاه خاصی استخدام شده و در آنجا به فعالیت آموزشی و یا پژوهشی مشغول هستند. بر حسب وظایف محوله، عضو هیأت علمی ممکن است «عضو هیأت علمی آموزشی» یا «عضو هیأت علمی پژوهشی» باشد. اکثریت قاطع اعضای هیأت علمی دانشگاه آموزشی هستند که وظیفه آنها در درجه اول آموزش است در حالی که تعداد کمی نیز پژوهشی هستند که عمده فعالیت آنها انجام فعالیت های پژوهشی است.

اعضای هیأت علمی از حیث مرتبه به ترتیب از مرحله ی پایین تر به مرحله بالاتر به

«مربی (Instructor)»،

«استادیار(Assistant Professor) »

 دانشیار(Associate Professor)»

و «استاد (Professor)»

تقسیم می شوند.

کسانی که فاقد مدرک دکتری (PhD) هستند اما دارای مدرک کارشناسی ارشد هستند و عضو هیأت علمی دانشگاه می شوند به عنوان مربی استخدام می شوند (امروزه به ندرت دانشگاه ها حاضر می شوند کسی را به عنوان مربی استخدام کنند).

معمولا ارتقای یک مربی به مرتبه ی بالاتر منوط به اخذ مدرک دکتری است ولی در برخی موارد استثنایی مربیان با داشتن امتیازات پژوهشی لازم و دفاع از یک رساله به مرتبه بالاتر ارتقاء می یابند بدون این که ضرورتا مدرک دکتری اخذ کنند. مربیانی که در طول استخدام مدرک دکتری اخذ می کنند، با چاپ یک یا دو مقاله علمی پژوهشی به مرتبه ی استادیاری ارتقاء پیدا می کنند.

کسانی که دارای مدرک دکتری (PhD) هستند در بدو استخدام به عنوان استادیار عضو هیأت علمی می شوند.

ارتقای استادیاران به مرتبه ی دانشیاری منوط به گذشت حداقل چهار سال و کسب امتیارات لازم آموزشی و پژوهشی و اخیرا فرهنگی طبق آیین نامه ارتقای اعضای هیأت علمی به تشخیص هیأت ممیزه دانشگاه مربوط است. اعضای هیأت علمی دانشگاه های فاقد هیأت ممیزه باید تقاضای خود را به هیأت ممیزه مرکزی در وزارت علوم ارسال کنند. هیچ استادیاری نمی تواند مستقیما و بدون اخذ درجه ی دانشیاری به مرتبه ی استادی ارتقاء یابد.

دانشیاران در صورتی می توانند به مرتبه بالاتر یعنی استادی یا استاد تمامی نایل شوند که حداقل چهار سال (در اکثر موارد عملا بیش از پنج سال) در مرتبه ی دانشیاری توقف داشته و حداقل امتیارات لازم آموزشی و پژوهشی و فرهنگی را به تشخیص هیأت ممیزه دانشگاه مزبور طبق آیین نامه ارتقای اعضای هیأت علمی کسب کرده باشند. هیات ممیزه ها معمولا در اعطای درجه ی استادی دقت بیشتری انجام می دهند تا مطمئن شوند که فرد مورد نظر واقعا شایسته درجه استادی است.

هر عضو هیأت علمی موظف است در هفته حداقل تعداد واحدی را تدریس کند که این امر حسب مرتبه علمی فرد متفاوت می باشد. طبق آخرین دستورالعمل، تعداد واحدهای موظفی اعضای هیأت علمی آموزشی در دانشگاه محل خدمت به شرح زیر است: استاد: ۸ واحد؛ دانشیار: ۹ واحد؛ استادیار: ۱۰ واحد؛ مربی ۱۲ واحد.

اعضای هیأت علمی دانشگاه در صورت انجام فعالیت های آموزشی و پژوهشی لازم هر سال می توانند یک پایه ترفیع کسب کنند. مثلا کسی که «دانشیار پایه ۱۵ دانشگاه تهران» است، این بدین معنا است که فرد مزبور اولا عضو هیأت علمی دانشگاه تهران است، ثانیا رتبه علمی وی دانشیار است که توانسته تاکنون ۱۵ پایه ترفیع کسب کند. معمولا بین تعداد پایه های کسب شده یک عضو هیأت علمی و سال های استخدام وی رابطه وجود دارد. در موارد خاص، فرد ممکن است پایه تشویقی و یا یک یا چند پایه ایثارگری دریافت کرده باشد.

اصولا هر کسی که عضو هیأت علمی است باید در معرفی خود در نوشته های خود یا در سایر مجامع، مرتبه دانشگاهی خود را بیان نماید. اما امروزه کتابها یا نوشته های زیادی وجود دارد که وقتی روی جلد آنها را نگاه می کنی نویسنده خودش را «استاد دانشگاه» نامیده است. در کنفرانس ها، مصاحبه های رادیو و تلویزیونی و مطبوعات نیز این گونه عبارات مبهم به وفور توسط خود افراد یا مجریان برای معرفی افراد بکار گرفته می شود.

وقتی کسی خود را «استاد دانشگاه» معرفی می کند، معلوم نیست که وی اولا عضو هیأت علمی کدام دانشگاه است و ثانیا مرتبه وی چیست؟ به عبارت دیگر آیا فرد واقعا عضو هیأت علمی دانشگاهی هست و آیا وی واقعا دارای درجه استادی است؟ اگر این فرد واقعا استاد دانشگاه خاصی است، چرا دانشگاه خود را معرفی نمی کند که مخاطبین بدانند که وی استاد کدام دانشگاه است. مسلما اگر کسی خود را «استاد دانشگاه تهران» خطاب کند، باید واقعا دارای درجه استادی و عضو هیأت علمی دانشگاه تهران باشد والا زود موضوع تکذیب می شود. یک راه برای فرار از این مخمصه، استفاده از عبارت مبهم «استاد دانشگاه» یا «استاد دانشگاه های تهران» است که هم به فرد هویت می دهد و هم امکان تکذیبش به راحتی ممکن نیست. چطور همه دانشگاه ها جمع بشوند و ادعای وی را تکذیب کنند!؟

برخی از افراد خود را تحت عنوان «پروفسور» معرفی می کنند یا در رسانه­ ها بدین عنوان معرفی می شوند که معلوم نیست که منظور چیست. اگر منطور این است که فرد مزبور در خارج از کشور عضو هیأت علمی دانشگاهی است و رتبه آن professor است، این همان است که معادل آن در فارسی «استاد» یا «استاد تمام» است. البته این عنوان در برخی از کشورها بعضا به اساتید دانشگاه که دارای کرسی هستند، اطلاق می­شود. در هر حال برای ما معلوم نشد که چه کسی پروفسور هست و چه کسی نیست و فرد برای کسب این درجه چه مراحلی را باید طی کند. بنظرم این لقب را رسانه ها به هر که دوست دارند می دهند و از هر که دوست دارند دریغ می دارند. البته در دانشگاه تهران، این امکان برای یک استاد تمام وجود دارد که عنوان «استاد ممتاز» را کسب کند که این منوط به گذشت ده سال از زمان اخذ مرتبه استادی و کسب امتیازات آموزشی و پژوهشی زیادی است.دکتر عبدالحسین شیروی

http://dr.shiravi.com/archives/1924

جوان آران و بیدگلی به عنوان دانشمند برتر بین المللی معرفی شد

دکتر مجتبی قربانی آرانی

چکاوک

این عضو هیات علمی دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، روز شنبه در گفت و گو با ایرنا اظهار داشت: ارایه 76 مقاله در زمینه های نانو محاسبات و گراف های فولرنی و تعداد زیاد ارجاعات به این مقالات دلیل این انتخاب است.

'مجتبی قربانی آرانی' افزود: تعداد ارجاعات به این مقالات تاكنون حدود 720 مورد بوده است.

وی تاكیدكرد: این موسسه هر سال، براساس شاخص تعداد مقالات و تعداد ارجاعات، رده بندی دانشمندان، كشورها، موسسات و مجلات را انجام می دهد.

به گفته وی، این موسسه هر هفته تمام مقالاتی كه در ژورنال های معتبر مورد تایید و به چاپ می رسد بررسی كرده و با انتشار در سایت خود براساس شاخص های مختلف هر سه ماه یكبار دانشمندان بین المللی را معرفی می كند.

قربانی آرانی، با اشاره به اینكه 120 هزار دانشمند در شاخه علوم مواد در سایت موسسه ISI معرفی شده اند، تاكیدكرد: این موسسه در آخرین مرحله، حدود چهار هزار و 57 دانشمند در شاخه علوم مواد از سراسر دنیا و از ایران نیز 22 نفر را به عنوان دانشمند بین المللی معرفی كرده است.

مجتبی قربانی آرانی، در سال 2011 میلادی به عنوان پژوهشگر برتر جهان و از سال 88 تاكنون نیز هرساله به عنوان پژوهشگر برتر دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی معرفی شده است.

تاكنون بیش از 110 مقاله از این دانشمند بین المللی در مجلات داخلی و خارجی ISI به چاپ رسیده است.

عضویت در بنیاد ملی نخبگان، دبیر علمی دو كنفرانس بین المللی در دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، داوری بیش از 6 مجله ISI و شركت در كنفرانس های بین المللی و ارایه حدود 20 مقاله، چاپ مقالات مشترك با دانشمندان مطرح این زمینه در جهان از دیگر سوابق این عضو هیات علمی برگزیده دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی است.

دكتر قربانی متولد سال 1358 در آران و بیدگل، از سال 1387 عضو هیات علمی گروه ریاضی دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی تهران است.

1724/8132/7428

انتهای خبر / خبرگزاری جمهوری اسلامی (ايرنا) / کد خبر 80100749

دکتر امیر رضوانی بیدگلی

Amir Rezvani, Ph.D.

جناب آقای دکتر رضوانی سالهاست که در آمریکا سکونت دارد .دوران کودکی را در محله ی درب ریگ بیدگل گذرانده است و دارای دکترای زیست شناسی میباشد .همسرش خانم شهلا صدیقیان بیدگلی میباشد و امروز خبر ناگواری در باره ی داماد ایشان به من رسید که امیدوارم صحت نداشته باشد.

Phone: 919-668-1880

341 Bell Bldg.
Box 3412
Duke University Med. Center
Durham, NC 27710

Email: azadi AT duke DOT edu

Associate Professor of Psychiatry and Behavioral Sciences

Psychiatry & Behavioral Sciences, Division of Biological Psychiatry, School of Medicine

DIBS Faculty

Research Description

My research and teaching interests have been primarily focused on the following areas:

Alcoholisms: We use selectively-bred alcohol preferring rats as an animal model of human alcoholism for developing better pharmacological treatments for alcoholism. Recently, we have been studying the effect of stress on alcohol intake and preference as well.

Nicotine Addiction: We have been studying age and sex differences in iv nicotine self-administration in rats. We have found that pattern of drug intake is both age- and sex-dependent. Our lab is also exploring different neuronal targets for developing better pharmacologic treatment for nicotine addiction.

Sustained Attention: Another aspect of our research is studying the role of the neuronal nicotinic system in sustained attention using a rodent model. We have shown, nicotine (not smoking!) improves sustained attention. A majority of people with schizophrenia smoke and they smoke heavily. Thus, it is important to understand the interaction of antipsychotic medications and nicotine in sustained attention. This has been another aspect of our research with interesting results.

Teaching: I love to teach and interact with students. Since arriving at Duke, I have been team-teaching the popular alcohol course (Psych 102; Alcohol: Brain, Society and Individual).

Education

Postdoctoral Fellow, University of North Carolina School of Medicine, 1983-1985

Ph.D., University of Illinois, Physiology and Biophysics, 1983

M.S., The University of Central Missouri, Biology, 1978

M.S.Ed., Tehran University (Iran), Biology, 1976

B.S., Tehran University (Iran), Biology, 1970

Recent Publications

Rezvani AH, Kholdebarin E, Cauley MC, Dawson E. Attenuation of pharmacologically-induced attentional impairment by methylphenidate in rats. Pharmacology, Biochemistry and Behavior (2009) 92(1):141-6.

Schramm-Sapyta, NL, Kingsley MA, Rezvani AH, Propst K, Swartzwelder HS, Kuhn CM. Early ethanol consumption predicts relapse-like behavior in adolescent male rats. Alcoholism: Clinical and Experimental Research 32:754-762, 2008.

Rezvani, AH, Tizabi Y, Getachew B, Hauser SR, Caldwell DP, Hunter C, Levin ED. Chronic nicotine and dizocilpine effects on nicotinic and NMDA glutamatergic receptor regulation: Interactions with clozapine actions and attentional performance in rats. Progress in Neuro-Psychopharmacology & Biological Psychiatry 32:1030-1040, 2008.

Research Areas

Research Topics

  • Alcoholism
  • Cognition
  • Drug Addiction

دکتر سپهر اربابي بيدگلی

مهربان سپهر اربابي بيدگلي، داراي مدرک دکتري كيهان‌شناسي از دانشگاه پتسدام آلمان فرزند مهربان حسن اربابی بیدگلی فرزند شادروان احمد اربابی بیدگلی فرزند شادروان اربابعلی اربابی بیدگلی

اسامی علمای دارای مدرک دکترای غير پزشکی شهرستان آران و بيدگل

100

 اسامی علمای دارای مدرک دکترای غير پزشکی شهرستان آران و بيدگل

  1. مرحوم آقای دکتر حسين عظيمی آرانی (ره)
  2. آقای دکتر غلامرضا اسلامی بيدگلی
  3. آقای دکتر محمدرضا سرکارآرانی
  4. آقای دکتر حسن شريفی بيدگلی
  5. آقای دکتر ماشاالله جشنی آرانی
  6. آقای دکتر علی کبريايی نوش آبادی
  7. آقای دکتر محمد ستوده آرانی
  8. آقای دکتر ابوالفتح شجاعی آرانی
  9. آقای دکتر محمد تقی دياری بيدگلی
  10. آقای دکتر شاهين شايان آرانی
  11. آقای  دکتر سعید اسلامی بیدگلی ( آقای فرزانگان معرفی نمود )
  12. آقای  دکتر حسن بيکی بيدگلی ( آقای حميد معرفی نمود )
  13. آقای دکتر عباس معدن دارآرانی ( آقای حميد معرفی نمود )
  14. آقای دکتر حسین شریفی بیدگلی ( اخوی مهندس جواد)( آقای جندقيان معرفی نمود )
  15. آقای دکتر غلامعباس ارشدی بيدگلی( آقای فرزانگان معرفی نمود )

  16. آقای دکتر عبدالله موحدی بيدگلی( آقای فرزانگان معرفی نمود )

  17. آقای دکتر محمد امينی نوش آبادی( آقای فاطمی معرفی نمود )

  18. آقای دکتر قنبر علی شيخ زاده نوش آبادی( آقای فاطمی معرفی نمود )

  19. آقاي دكتر مهدي مقري بيدگلي