به منظور انتخاب بهترين مكان براي احداث یک ساختمان اداری یا مسکونی یا آموزشی یا تجاری یا صنعتی یا ایجاد فضای سبز  در شهر روش معمول این است که به طرح جامع شهر استناد میشود که با صرف بودجه ی سنگین و با روشهای علمی و توسط مهندسین مشاور مجرب تهیه میشود و به تصویب دولت میرسد و به قانون تبدیل میشود .

اگر شهری طرح جامع داشته باشد دیگر لازم نیست مثلا وقتی قرار است دانشگاهی در شهر احداث شود شهرداری یا شورای شهر یا معتمدین یا امام جمعه محل را تعیین کنند بلکه به نقشه ی جامع شهر مراجعه میشود و در این نقشه اراضی مناسب برای آموزش عالی مشخص شده است و قانوناْ دانشگاه باید در اراضی مزبور احداث شود . حالا فرض کنید که در دو نقطه زمین پیش بینی شده باشد برای انتخاب یک نقطه از دو نقطه نمایندگان مردم در شورای شهر تصمیم میگیرند و لازم نیست که رفراندومی برای آن در سطح شهر برگزار گردد.شهر وندانی که خیلی علاقه مند هستند همه ی امکانات شهری نزدیک زمینها یا خانه یا محله ی خودشان باشد باید در حین تهیه ی طرح جامع و در زمان انتخابات شورای شهر بیشتر دقت و تلاش داشته باشند .

  اهداف کلي اجراي طرح جامع شهري را مي‌توان به شرح زير بيان کرد:
   1. تعيين سامانمند توسعه فيزيکي شهر.
   2. تخصيص زمين به گزينه‌هاي مختلف با حداکثر استفاده بالقوه از آن.
   3. فراهم کردن تسهيلات لازم براي ارضاي نيازهاي مختلف جامعه شهري.
   4. توسعه اقتصادي در تأمين فرصتهاي اشتغال براي همه بخشهاي نيروي انساني.
   5. تأمين خدمات عمومي براي شهروندان، مانند امکانات حمل و نقل، آموزش و پرورش و غيره.