محوطه باستاني ويگل در سال 83(؟) شناسايي و درسال 84(؟) بررسي نهايي اين منطقه با همکاري موسسه ی باستان شناسي دانشگاه تهران انجام شد.اين محوطه در سال 1378(؟) توسط اداره ميراث فرهنگي در فهرست آثار ملي کشور به ثبت رسيده است.
اين محل يک محوطه بزرگ شهري است که تاريخ آن به دوره ساساني مي رسد که با بررسيهاي انجام شده تا پايان قرن ششم هجري و اواخر دوره سلجوقي سکونت در اين محل ادامه داشته و پس از آن به دلايل مشکلات آب و هوايي و تغييرات اقليمي ساکنین اين محل را ترک کرده و اين محل متروکه شده است.
برداشت بي رويه از آبهاي زير زميني و حفاريهاي غير مجاز موجب آسيب هاي وارده و پنهان شدن اين منطقه در زير ماسه هاي کويري شده است.
وي، تعيين حريم ، مستند سازي و مطالعات داده هاي باستاني، طبقه بندي سفال و طراحي نمونه ها و ايجاد محل پارک موزه را از جمله برنامه هاي در دست اقدام و آينده منطقه ذکر کرد.
اين باستان شناس افزود: در اين فصل کاوشهاي بررسي اين محل به اتمام رسيده و گمانه زني و مشخص شدن عرصه و محدوده ی اين منطقه در دست انجام است که تاکنون 30 گمانه در اين محل مشخص شده است.
به گفته وي، با حفر گمانه ها برخي آثار کشف شده، داده هاي سفالي، آثار معماري و خانه هاي خشتي با رنگ قرمز ارغواني رنگ و کف فرش آجري قدمت اين محل به دوره ساساني میرسد.
جاوري، از دوستداران ميراث فرهنگي خواست تا در جهت حفظ و حراست اين محدود هاي باستاني تلاش کنند و در صورت برخورد با اثر باستاني ،کارشناسان ميراث فرهنگي را مطلع نمایند.
محوطه باستاني ويگل که در حدود 100 هکتار وسعت دارد در 10 کيلومتري شمال شهرستان آران و بيدگل قرار گرفته است .
+ نوشته شده در سه شنبه دوازدهم آذر ۱۳۸۷ ساعت 10:8 توسط اکبر ستاری
|