" محسن جاوري" :
  • محوطه باستاني ويگل در سال 83(؟) شناسايي و درسال 84(؟) بررسي نهايي اين منطقه با همکاري موسسه ی باستان شناسي دانشگاه تهران انجام شد.اين محوطه در سال 1378(؟) توسط اداره ميراث فرهنگي در فهرست آثار ملي کشور به ثبت رسيده است.
  •  اين محل يک محوطه بزرگ شهري است که تاريخ آن به دوره ساساني مي رسد که با بررسيهاي انجام شده تا پايان قرن ششم هجري و اواخر دوره سلجوقي سکونت در اين محل ادامه داشته و پس از آن به دلايل مشکلات آب و هوايي و تغييرات اقليمي ساکنین اين محل را ترک کرده و اين محل متروکه شده است.
  • برداشت بي رويه از آبهاي زير زميني و حفاريهاي غير مجاز موجب آسيب هاي وارده و پنهان شدن اين منطقه در زير ماسه هاي کويري شده است.
  • وي، تعيين حريم ، مستند سازي و مطالعات داده هاي باستاني، طبقه بندي سفال و طراحي نمونه ها و ايجاد محل پارک موزه را از جمله برنامه هاي در دست اقدام و آينده منطقه ذکر کرد.
  • اين باستان شناس افزود: در اين فصل کاوشهاي بررسي اين محل به اتمام رسيده و گمانه زني و مشخص شدن عرصه و محدوده ی اين منطقه در دست انجام است که تاکنون 30 گمانه در اين محل مشخص شده است. 
  • به گفته وي، با حفر گمانه ها برخي آثار کشف شده، داده هاي سفالي، آثار معماري و خانه هاي خشتي با رنگ قرمز ارغواني رنگ و کف فرش آجري قدمت اين محل به دوره ساساني میرسد.
  • جاوري، از دوستداران ميراث فرهنگي خواست تا در جهت حفظ و حراست اين محدود هاي باستاني تلاش کنند و در صورت برخورد با اثر باستاني ،کارشناسان ميراث فرهنگي را مطلع نمایند.
  • محوطه باستاني ويگل که در حدود 100 هکتار وسعت دارد در 10 کيلومتري شمال شهرستان آران و بيدگل قرار گرفته است .