فرزانگان و احرار در طول تاريخ، دلواپس عدالت بوده‌اند؛تلاش برای عدالت به اندازه خود عدالت قداست دارد. به قول نظامي:

«داد كن از شكوه ی مردم بترس

نيمه شب از تير تظلم بترس

هركه در اين خانه شبي داد كرد

خانه ی فرداي خود آباد كرد»

حكايتي كه از كريمخان زند نقل مي‌كنند كه مال باخته‌اي كه دزد به خانه‌اش زده بود به او شكايت كرد.

كريمخان پرسيد: موقعي كه دزد به خانه‌ات آمد كجا بودي؟

گفت در خواب بودم؛

پرسيد :چرا خوابيده بودي،

گفت :به گمان اينكه تو بيداري من خوابيدم؛

در 70 سال گذشته در کشور ما عده ای :

دزدیده اند.

آدم کشته اند.

فرمان آدم کشی داده اند.

یقینا روزی همه برملا خواهد شد و آنگاه اگر خودشان زنده باشند با خشم مردم روبرو خواهند شد و اگر نباشند فرزندانشان با بدنامی زندگی خواهند کرد.

بهتر آن است که با پای خویش به دادگستری یا پلیس یا روزنامه ها مراجعه و اعتراف نموده و اموال و پولهای دزدی را به خزانه ی کشور برگردانند و از پیشگاه ملت و بازماندگان مقتولان طلب بخشش نمایند .