بیدارشهر

اکثرشما وبلاگ نویسان حسین بیدگلی رامیشناسید.

اودروبلاگ نویسی سابقه چندساله دارد ومن سابقه چندماهه.

حسین وبلاگ من را درست و راه اندازی کرده است اما من کامپیوتر بلد نیستم ومطالبم را روی کاغذ می نویسم و پسرم علیرضا آن را وارد کامپیوتر می کند ودر وبلاگ ثبت می کند .

برادرم حسین در کودکی هیچ وقت در خانه نبود صبح زود تکه ای از نان بربری را دست می گرفت واز خانه بیرون می آمد.

او با همسایمان که گله دار بود به صحرا می رفت و پدرم خاطرش جمع بود که او دنبال گوسفندان همسایه به صحرا می رود و به او ایراد نمی گرفت.

حسین هر روز از بیابانها یک چیزی به خانه می آورد وبه ما نشان می داد و آخر شبها مادرم با نوک سوزن خارهای کف پای او را در می آورد. 

او هنوز هم به صحرا میرود و به بیابانهای اطراف سری می زند اما حالا مسلح است به دوربین عکاسی .

واز هر سنگ و خار و خر و اسب و کلبه و بوته و گل و درخت و آسمان  وزمین  و سیخه و آب انبارو جوی و علف و ریگ و قرص و کفش و کهنه و دیوارو و چاه وچینه وخرمن و سگ و شغال و روباه و پرنده و چرنده و خزنده و ملخ و سوسک و کجول و طوفان و ابر و ماهی و سنوبر و سنبله عکس میگیرد و بعضی از آنها را در وبلاگ می گذارد وشاید بعضا شما آنها را مشاهده کرده اید ومن هرچه در وبلاگم می نویسم از خاطرات خودم است .

اما او با افراد سالخورده  محله ها صحبت می کند ویا از بزرگان طایفه ها سوال می پرسد ومطلب هایی راجمع آوری می کند .

من سالها در جبهه جنگ بودم ودومرتبه مجروح شدم یادم هست موقعی که قطعنامه امضا شد ومن از جنگ برگشتم ساکم در دستم بود که وارد خانه شدم با اول کسی که برخورد کردم حسین بود حسین قبل از سلام و احوال پرسی به من گفت:

خواب چه کردید ؟

ومن هیچ حرفی  برای گفتن نداشتم و من گفتم:هیچی.

هر چه منتظر شما شدیم نیامدید وجنگ تمام شد. او گفت :

اگر منتظر من بودید باید همان اول جنگ را تمام می کردید.

به هر حال شاید این چند روز در وبلاگ وطن من بیدگل چیزی نوشته نشود چون حسین به اعتکاف رفته است او این روز ها به خیل زاهدان خدا جو پیوسته است دیشب که با هم بودیم به من گفت امشب به اعتکاف می رود ودوربین عکاسی اش را با خود می برد در حالی که بردن دوربین ممنوع می باشد به او این اجازه را دادن که برای تهیه گزارش بادوربین وارد شود.

به هر حال او به مسجد محقق رفت تا ضمن به جا آوردن اعمال ماه رجب عکسها و گزارشهایی برای شما خوانندگان محترم تهیه کند.که این کارش اجر عظیمی خواهد داشت.