حكایت31 صندلی و نزدیك به 4 هزار نامزد برای شورای شهر تهران با حضور پررنگ وزیر،وكیل،هنرپیشه ،خواننده، فوتبالیست،وزنه بردار،این سوال را در ذهن همه كسانی كه از بیرون نظاره گر هستند ایجاد می كند كه چه شده این تیپ افراد بعد ازموفقیت های گذشته، جویای شهرتی دیگر در ساختمان بهشت شورای شهر هستند.

هرچند كه بر اساس آزادی های موجود، این حق همه شهروندان است كه خود را گزینه مناسبی برای اداره شهر و دیار خود بدانند اما حضور برخی افراد ،این احساس را به مخاطب القا می كند كه آنان تنها برای موج سواری در شرایط فعلی كشور و نه، برای حل معضلات شهری و مشكلات مدیریتی، پا به عرصه‌ای كاملاً متفاوت از تخصص خود گذاشته اند.

وقتی درجامعه ای زندگی می كنیم كه در قبال تصمیماتمان در مقابل جامعه پاسخگو نیستیم قطعا ایجاد چنین موج هایی دور از ذهن نیست و این اتفاق تلخ تكراری تجربه های گذشته، نتیجه ای جز سو مدیریت‌ها به همراه ندارد.

شاید افراد،در مشاغل مختلف موفق و پیش كسوت باشند اما اگر در صندلی مدیریت قرار گیرند حرفی برای گفتن نداشته و كاری جز اشغال كردن یك پست مهم ،ندارند و نمی توانند كارایی لازم را برای شهر و دیار خود داشته باشند.

حضور مدیرانی كه درك درستی از فضای كاری خود ندارند،این روزها معضلی برای شهروندان شده و این پیام روشن و نگران كننده را دارد كه مدیران آینده بدون برنامه ،شاید صرفاً با اتكا به شهرتی كه در آستانه فراموشی است پا به عرصه انتخابات گذاشته اند.

به نظر می‌رسد باید ساز و كاری برای احراز تخصص و صلاحیت نامزدهای شورای شهر تبیین شود و مردم دقت بیشتری برای انتخاب نامزدها داشته باشند و شهر را به دست كسانی بسپارند كه تعهد و تخصص خویش را قبلاً به اثبات رسانده باشند. نباید محبوبیت ملاك رأی دادن قرار گیرد و گرنه شهر، آینده روشنی از لحاظ تخصص در سطح كلان نخواهد داشت.

به برنامه ها رأی بدهید نه چهره!


شورا،سكوی نمایش قدرت نیست


از موقعیت گذشته، سوء استفاده نشود


شورا سكوی پرش نیست


فاطمه امیری-خبرنگار جام جم آنلاین