من /حاجی مرتضی شجری1
ما به این در نه پی حشمت و جاه آمده ایم
از بد حادثه اینجا به پناه آمده ایم
اینجانب مرتضی شجری فرزند حسن دردوم آبانماه1334درروستای ابوزیدآباد از توابع شهرستان آران و بیدگل درخانواده ای مذهبی چشم به جهان گشودم ودر دامن پدر و مادری مهربان و ولایتی عاشق آقا ابا عبداله الحسین (ع) پرورش یافتم چون مرحوم پدرم و مرحوم عمویم هردو تا متولی و نوکر اهل بیت (ع) بودند مراسم نخل و طوق گردانی درماه محرم روز عاشورا ی حسینی را عهده دار و درامور تزئینات و آذین بندی نخل انجام وظیفه می نمودند منم در کودکی دراین امر کمک میکردم به عشق امام حسین (ع) به این واسطه علاقمند شدم درراه امامم خدمت بکنم درکودکیم هنوز به دبستان نرفته بودم درمکتب آموزش قرآن شرکت کردم درچندین ماه کل قرآن را توسط استاد مرحوم حاج مسلم قربانپور آموختم درجلسات روضه خوانی شرکت میکردم ودرسال 1341 وارد دبستان شدم وبابچه ها آشناشدم یه مقدار شیطون بودم زیاد دل به درس نمیدادم دوست داشتم درمراسمها کمک کنم مادرم منو دعوا میکرد بخاطر اینکه از رفتن مدرسه خودداری میکردم بعضی مواقع غایب بودم مستخدم مدرسه میومد دنبالم منو با کتک میبرد مدرسه از مستخدم مدرسه خیلی میترسیدم.