بار اول اینجانب آمادگی خود را برای پاسخگویی به سوالات وبلاگ نویسان اعلام کردم و دوستان هم سوالاتی را مطرح کردند و من پاسخ دادم.دومین مصاحبه ی وبلاگی را پس از کسب موافقت جناب عنایتی من با ایشان انجام دادم.من سوالات را با پیام خدمتشان می فرستادم و ایشان زحمت تایپ آن را متحمل و در قسمت پیام بیدارشهر پیاده می کردند و من آن را کپی و در قالب پست در بیدارشهر قرار میدادم.انگیزه ی من برای این اقدام یکی علاقه ی به بازگویی خاطرات شیرین دوره ی کودکی ، آنهم با قلم شیوای جناب عنایتی بود و دیگر توسعه ی ظرفیتهای وبلاگ نویسی .

 به نظر من ظرفیت استفاده از وبلاگها بسیار فراتر از یک  سرگرمی می باشد .خوشبختانه سال 91 تا اینجا سال پر باری برای جامعه ی کوچک وبلاگ نویسان شهرستان آران و بیدگل بوده است.آنها با یکدیگر دیدار نموده اند و با مسئولین مصاحبه نموده اند و یکدیگر را نقد نموده اند و تعدادی وبلاگ نویس قوی نیز به جمع آنها اضافه شده است و از عنصر عکس هم بیشتر استفاده شده است و آنها همچنین از وبلاگهایشان برای اطلاع رسانی جلسات فرهنگی و مذهبی استفاده نموده اند.

خیلی متاسفم از اینکه خاطره نویسی استاد دهقانی آرانی به دلیل سالمند بودن ایشان متوقف شد .

حضور وبلاگ نویسان توانمندی مانند :

جناب سید علیرضا بنی هاشمی و جناب محسن معتمدی و جناب ابوالفضل ایمانی و جناب احمد بافنده و جناب عباس ایمانیان و تعدادی عزیز دیگر در سال 91 به جامعه ی وبلاگنویسان شهرستان روحی تازه دمید.

وقتی تعداد وبلاگهای خوب شهرستان از 1000 وبلاگ فراتر رود تحول عظیم فرهنگی و ارتباطاتی روی داده خواهد بود و این جامعه به طور گسترده در روند امور فرهنگی و سیاسی و اجتماعی  شهرستان تاثیر گذار خواهد شد .به امید آن روزهای خوب.