دوست گرامی جناب آقای حیدرعلی عنایتی

درود بر شما

      محبت فرمودید و  پرسشهای مرا پاسخ نوشتید و مرا همسفری مهربان و صبور شدید به زمان گذشته در سفری  دو ماهه که قرار بود یک ماهه باشد.مطمئنم آگاهی از تجارب زندگی شما برای آنها که مطالعه نمودند تجربه ای مفید و سازنده  بوده است و یادآور لحظات از یاد رفته ی دوران کودکی و نوجوانی من.خاطراتی تلخ و شیرین.حتما هنگام نوشتن گاهی اشکتان روان شد و گاهی خندیدید .من هم به همین ترتیب.امیدوارم فرصتی حاصل شود و بخشهایی از این خاطرات را مجددا همراه با خاطرات خویش در بیدارشهر بگذارم.قلمم توانایی سپاسی که قابل برای جبران محبتتان باشد را ندارد.سلامتی و شادکامی شما و خانواده ی محترم آرزوی این حقیر است.اکبر ستاری