غزل دنـيـا
دنـيـا اگـر بــه كـام تــو شـد شـد ، نـشـد نــــشــــد*** وفــــق مـــــــراد و رام تـــــــــــــو شد شد ، نشد نشد
آن آهـــوي رمـــيــده بــــه صــحـراي بـيـكران *** روزي اســـــــــيــــــــر دام تــــو شـد شـد ، نـشـد نـشد
وان طـائـــر خـجـسـتـه كــه نـــامـــش بود هما *** پــريـــــر زان بـــــه بــــــــام تــــو شـد شـد ، نشد نشد
زان بـاده دو سـالـه كـه چـون آب زندگي است*** يـــك جــــرعــــه اش بــه جـام تـو شد شد ، نشد نشد
ماهي و مرغ و سوپ و فسنجان و آش كشك *** آمــــاده بــــهـــــر شـــــام تــــو شــد شـد ، نـشـد نـشـد رفـــتــي اگــــر بــــه مـــنــزل يــــاران گه نهار *** شـــيـــريــــن پــــلـــو طـــعـــام تـو شـد شد ، نشد نشد شــيــدا سـخـنــوري و سخن سنج و طنز گوي *** تــــجـــلـــيــــلــــي از مــقـــام تــو شـد شـد ، نشد نشد
+ نوشته شده در پنجشنبه پنجم مهر ۱۳۸۶ ساعت 8:28 توسط اکبر ستاری
|