قرآن کریم در سوره انبیاء، بر انسان بودن پیامبران تأکید می گذارد. 

محمد هم انسان بود.

گرسنه اش می شد.

می خورد و می آشامید و احساس سیری می کرد.

بارها ازدواج کرد .

بچه دار شد.

داماد داشت.

نوه دار شد.

بچه ها و نوه هایش را دوست داشت.

آنها را می بوسید و می بوئید.

با آنها بازی می کرد و می گذاشت از سر و کولش بالا بروند.

سردش می شد .

گرمش می شد.

خسته میشد.

می خوابید.

خود را می شست.

و خود را خوشبو می کرد

سرحال می شد.

و ....

و  می خندید.

کار میکرد.

فکر میکرد.

مبارزه میکرد.

به مردم خدمت میکرد.

و به آنها آموزش میداد.

خدا را ستایش می کرد.

و سر انجام پیر شد

بیمار شد و درگذشت.

مثل همه ی آدمهای دیگر.

ولی زندگی پر باری داشت.

او برگزیده شده بود تا امور دین و دنیای مردم را اصلاح کند

و کرد.

راهش تاریک است.

ولی  چراغی از او به جای مانده است.

این چراغ قرآن است.

ولی همه در راهش نمی روند.

از چراغ استفاده نمی کنند.