فریب کثافتمداران مزدور جهان را نخورید.
در نخستین دوره از دورههای زمینشناسی یعنی چند میلیون سال پیش همه ی خاک ایران زیر آب جای گرفته بود.
کم کم بخشهایی از شمال و جنوب ایران از خاک بیرون آمد.در دوره دوم زمینشناسی بخش شرقی ایران بیش از پیش زیر آب فرو میرود. در دورهٔ سوم جنوب ایران از زیر آب بیرون امد.در آغاز دوران چهارم یخچالهای طبیعی بلندیهای البرز را در بر گرفت.در نتیجه حرکت این یخچالها و تودههای بزرگ آبرفتها و رسوبات بسیاری پدید آمد.
از حدود یک میلیون سال پیش تا عصر حاضر: یخچالهای کواترناری در ایران گسترش نداشتهاند، اما آثار سنگهای یخچالی در بعضی نقاط از جمله علم کوه دیده شدهاست. در این دوران بیشتر نواحی ایران از آب خارج شد.از دریاهای گذشته، حوضههای بسته و دریاچه هائی باقی مانده که قسمت زیادی از آنها بر اثر شدت تبخیر و کمی بارندگی خشک شدهاند. فعالیت آتشفشانها در آغاز دوران چهارم بیش از اواخر دوران سوم شدت یافت و کوههای دماوند، سبلان، سهند و تفتان مهمترین کوههای آتشفشانی این دوره هستند، که دماوند و تفتان در حال حاضر آخرین مراحل فعالیت خود را به صورت گوگردزدائی ادامه میدهند. عامل اصلی تغییر چهرهً زمین در دوران چهارم، فرسایش است. در ایران، آب مهمترین عامل فرسایش کوهها، و در بیابانها، باد عامل فرسایش بودهاست.