حمام رفتن زنان ثروتمند در ملارد
در ملارد قديم زنان خانواده هاي ثروتمند غالباً با يکي دو خدمتکار به حمام مي رفتند. يکي از خدمتکاران طاس و مجمعه (سيني) با خود مي برد و ديگري بقچه حمام در بغل، خانم را همراهي مي کرد.
ابتدا مکاني را که خانم مي بايست در آن قسمت بنشيند خدمتکاران با آب داغ و کف صابون مي شستند و سپس يک سيني مسي را وارونه روي زمين مي گذاردند و خانم روي آن مي نشست. در کنار آن، سيني مسي کوچکتري قرار مي گرفت که داخل آن وسايل حمام شامل: ليف، صابون، شانه، سنگ پا و طاس (تشت) قرار داشت و غالباً سه نوع طاس (بزرگ، کوچک و متوسط) مورد استفاده قرار مي گرفت.
خدمتکاران با طاس متوسط درون طاس بزرگ را پر آب مي کردند و با طاس کوچک و يا متوسط بر روي خانم آب مي ريختند. پس از کيسه و ليف کشيدن، درون طاس کوچک کف صابون درست مي کردند و با ريختن آن بر سر خانم و چنگ زدن در موهاي وي سر وي را مي شستند.
اگر خدمتکاران در منزل، سر خانم را حنا گذارده بودند؛ به محض حضور خانم در حمام، ابتدا سر وي را مي شستند و پس از آن در طاس کوچک مقداري رنگ عمل آورده، سر وي را رنگ مي گذاردند و نيم ساعت بعد مي شستند و حاصل آن مويي سياه و شفاف بود.
هنگامي که خانم از شسته شدن فارغ مي گرديد و پاي به سربينه (رختکن حمام) مي گذارد، خدمتکاران بقچه اي را باز کرده و يک زيرپايي از جنس مخمل زيرپاي او مي انداختند و با دو قديفه (حوله) بزرگ اقدام به خشک کردن او مي نمودند و سپس از بقچه اي ديگر لباس هاي تازه وي را بيرون آورده بر تنش مي کردند و پس از شانه زدن موها و بافتن آن ها روانه خانه مي شدند.
زن حمامي نيز به جهت دريافت انعام، غالباً در بردن و آوردن وسايل حمام و پوشاندن لباس خانم، با خدمتکاران همکاري مي نمود.