|
خبرگزاری جبهه ملی ایران
پایگاه های نظامی آمریکا در سرتاسر جهان/امیر هوشنگ آریان پور
چگونه آمریکا در حال گسترش امپراتوری خود می باشد ؟
در حالیکه کشور آمریکا بهیچ کشوری در جهان اجازه نداده است که در داخل سرزمین آمریکا ، آلاسکا، هاوائی، گوام و پورتو ریکو و حتی در نزدیکی های این سرزمین ها پایگاه نظامی ایجاد کند؛ ولی وزارت دفاع آمریکا و مرکز فرماندهی آن " پنتاگون" با تحت فشار قرار دادن سایر کشورها موافقت آنها را برای ایجاد پایگاه های نظامی آمریکا در کشورشان بدست آورده است. اکثر این پایگاه ها فقط از قوانین مصوبه کشور آمریکا تبعیت کرده و کشورهای میزبان حق کوچکترین دخالتی در نحوه عملکرد ، اداره و فعالیت های نظامی آن ندارند.
لذا به وضوح می توان نتیجه گرفت که کشور آمریکا با این روش خود توانسته است یک نوع جدیدی از امپراطوری را در خیلی از کشورهای به اصطلاح آزاد جهان بر قرار کند.
تاریخ امپراطوری های مهم جهان از چند هزار سال پیش شروع می گردد. ولی پس از پیشرفت صنعت کشتی سازی و اختراع تفنگ و توپ در قرن شانزدهم چند کشور اروپایی از جمله پرتقال، اسپانیا، هلند، انگلیس، اطریش و فرانسه ، شروع به کشورگشایی کرده و بیشتر کشورهای موجود آن زمان را که بعضی از آنها دارای تاریخ چند هزار ساله بودند و مناطق و سرزمینهای دور افتاده و ظاهراً بی صاحب در آمریکای شمالی و مرکزی و جنوبی و قاره استرالیا و نیوزلند و حتی قطب شمال و جنوب را به زور نیروی نظامی پیشرفته (آن زمان) به تصرف خود در آوردند. در نتیجه امپراطوری هایی بنام : بریتانیای کبیر، اسپانیا، پرتقال، اطریش، عثمانی و فرانسه بوجود آمدند.
بعضی از این امپراطوری ها چون پرتقال و اسپانیا بتدریج مستعمرات خود را در دنیا از دست دادند، و پس از جنگ بین المللی اول امپراطوری های اطریش و عثمانی نیز مضمحل گردیدند. در سال 1948 آخرین امپراطوری جهان یعنی بریتانیای کبیر نیز پس از مبارزات سرسختانه مردم شبه قاره هندوستان مجبور به واگذاری حکومت به مردم هندوستان گردید و دست از داشتن امپراطوری برداشت.
البته کشورهای دیگری چون: آلمان، ایتالیا و ژاپون نیز داعیه ایجاد یک امپراطوری را در سر می پروراندند، ولی با شکست در جنگ دوم جهانی خواسته آها عملی نشد.
پس از پیروزی در جنگ جهانی دوم کشورهای آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی هر دو نوع دیگری از امپراطوری را برای خود براه انداختند. 1- اتحاد جماهیر شوروی با تصرف کشورهای اروپای شرقی و وادار نمودن آن ها به پیوستن به بلوک کمونیستی امپراطوری سوسیالیستی را بوجود آورد. این امپراطوری با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال 1989 خود بخود از بین رفت . 2- ولی کشورآمریکا امپراطوری خود را به طریق دیگری پایه گذاری نمود!
نیروهای مسلح این کشور که در اواخرسال 1945، با عقب زدن نیروهای متجاوز آلمانی و متحدانش وارد سرزمینهای فرانسه، آلمان، ژاپون، ایتالیا و غیره شده بودند؛ بنام برقراری صلح و حفظ امنیت و پشتیبانی لجستیکی از مردم این سرزمین ها و بهبود وضع خراب اقتصادی آن کشورها، شروع به ایجاد پایگاه های عظیم نظامی نمود.
پس از گذشت بالغ بر 62 سال از آن تاریخ هنوز این پایگاه ها در آن کشورها به فعالیت های خود ادامه می دهند!؟
بر مبنای گزارش سالیانه وزارت دفاع آمریکا بنام: “ Base structure report” که صورت واقعی املاک ارتش آمریکا را در خارج سرزمینهای آمریکا ارائه کرده است؛ اشاره به 702 پایگاه در 130 کشور جهان گردیده است. ولی بطور قطع مسلم است که تعداد پایگاه های آمریکا در سایر کشور هابیش از رقم یکهزاراست.
برخلاف مردم سایر کشورهای جهان که علاقمندند تا بدانند در کشورشان چه می گذرد ؟ شهروندان آمریکایی نه علاقمندند که بدانند و نه تشخیص می دهند که چگونه کشورشان از طریق ایجاد پایگاه های نظامی در سایر کشورهای جهان توانسته است بربیشتر آن کشورها چیره شده و به نحوی بر آنها امر و نهی کند. ممکن است این عدم آگاهی شهروندان آمریکایی را به علت محرمانه نگه داشتن این فعالیت های سیاسی و نظامی دانست.
شبکه زنجیره ای پایگاه های آمریکا در پنج قاره جهان ( بجز قطب جنوب) بررویهم تشکیل یک نوع امپراتوری جدیدی را داده است که دارای مختصات خاص مربوط به خود بوده و در باره اش در هیچ یک از کلاسهای درس جغرافیا صحبتی نمی شود.
بدون پی بردن به ابعاد عظیم این پایگاه های کمربندی که آمریکا به دور زمین کشیده است، بسختی امکان پذیر است که بتوان نتیجه گرفت که این امپراطوری جدید که ستونهای اصلیش بر روی قدرت نیروهای نظامی آمریکا بنا شده است، تا چه میزانی به اصول قانون اساسی آمریکا لطمه زده است!؟
پس از پایان جنگ جهانی دوم و جنگ کره ، ایجاد این پایگاه های نظامی در سطح دنیا شروع گردید. هدف آمریکا و بعضی از کشورهای غربی در پشتیبانی از ایجاد این پایگاه ها در مرحله یکم جلوگیری از نفوذ اتحاد جماهیر- شوروی که به سرعت مشغول توسعه نفوذ خود در کشورهای اروپای شرقی ، خاور دور ، خاور میانه و افریقا بود. در مرحله دوم با پیاده کردن طرح مارشال (Marshal Plan) ظاهراً هدف آمریکا کمک به کشورهای شکست خورده در جنگ و کشورهای عقب نگهداشته شده و یا بقولی "جهان سومی" به منظور دوباره سازی صنایع از بین رفته آنها و بهبود وضع اقتصادی شان بود.
با گذشت زمان مشاهده کردیم که تعداد این گونه پایگاه های آمریکایی بتدریج اضافه شده و گسترش آنها را به منظور پیشگیری و دفاع از اروپای غربی و کشورهای آزاد جهان وانمود می کردند!
ولی پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و آزادشدن ده ها کشور که یا جزو مستعمرات شوروی بوده و یا بصورت اقمار آن کشور بحساب می آمدند و با توجه به این حقیقت که به دلایلی کشور روسیه دست از حالت تهاجمی خود برداشت و دیگر خطری کشورهای آزاد جهان را تهدید نمی کرد. مشاهده می کنیم که نه تنها تعداد پایگاه های آمریکا رو به کاهش نرفت، بلکه روز بروز تعداد آنها بیشتر گردیده است. ضمناً این پایگاه ها، ظاهراً از حالت دفاعی خارج شده وعملاً به صورت پایگاه های تهاجمی در آمدند.
پس از وقایع ناگوار یازدهم سپتامبر 2001 ، تغییر کلی در سیاست خارجی - نظامی آمریکا در مورد وظیفه اصلی پایگاه هایش در سطح جهان داده شد و مبارزه با تروریسم جهانی را در راس وظایف این پایگاه ها اعلام نمود. به نوشته چالز جانسون در کتاب Nemesis” “ تا سال 2005 برابر گزارش وزارت دفاع آمریکا تعداد این پایگاه ها بالغ بر 737 بوده است ولی از آن سال به سرعت تعدادشان افزایش یافته و به بیش از یکهزار رسیده است. |